شروع ماه محرم و مدح و مرثیۀ سیدالشهدا علیهالسلام
تعـویض کـن دلـم را همراه پـرچم خود مَـحـرَم نــمـا مـرا بـا مـاه مُـحـرَّم خـود مزد محـرّمـم را یک کـربـلا نـوشـتـنـد سـود زیـاد بـردم، پـیـش تو با کـم خود در دم خرید زهرا، وقـتی دودم گرفـتیم از دم خـریـد مـا را بـا نـالـه و دم خود پیغمبران زمان سخـتی "حسین" گـفـتند اعجـاز کـردهای تو با اسم اعـظـم خود وقت نزول رحمت، من نیز بهـره بردم باران درست کردم با اشک نـمنـم خود بعد از گذشت عمری بیچـارگی کشیدن وقـتـش شده بـسـازی از بـنـده آدم خـود قابل بدان دو چشمی که از غم تو خون شد بر چشم گـریـهکـنها بگـذار مقـدم خود دردم زیـاد امـا زخــم تـو بـیـشـتـر بـود حق داشت نوکر تو یادش رَوَد غم خود درهم خـریـده ما را محشر اگر خداوند چونکه شـفـیع مایی با جـسم درهم خود شد زینب صبورت، صبرش تمام وقتی گـفـتی بـیا کـنـارم با جـسـم مبـهـم خود |